De nacht is ver gevorderd,
de dag is nabij (Rom 13:12)

Stichting Lachai-Roï

Hieronder staat de 'One-a-Day'-studie van vandaag. Elke dag verschijnt de volgende uit een reeks van 87 van deze studies. Na 87 dagen wordt opnieuw met de eerste studie begonnen.

4 - 
We horen van alle kanten over mensen die niet tevreden zijn met en zich daarom afkeren van de georganiseerde religie die gewoonlijk ‘de kerk’ wordt genoemd. Zij beweren dat de kerk hen niets meer te bieden heeft, dat zij niet aan hun behoeften voldoet. Zij beklagen zich erover dat zij hen een politieke richting op probeert te sturen, die zij niet willen gaan en in politieke activiteiten betrekt waarin zij niet betrokken willen worden. Zij zeggen dat zij geen belangstelling hebben voor al die sociale activiteiten en ‘goede werken’ waarmee waardevolle tijd verloren gaat die zij beter op andere manieren kunnen besteden. Zij houden niet van de uitvoerige rituelen die steeds kenmerkender worden voor wat de kerken aanbidding noemen. Zij verzetten zich tegen geloofsbelijdenissen die ze van bovenaf opgedrongen worden, geloofsbelijdenissen waarvoor zij geen begrip hebben en die zij niet geloven. Wegens dergelijke dingen en om vele andere redenen, keren zij zich af van de kerk. En de tragedie is dat velen denken dat er niets anders voor hen overblijft dan agnosticisme en ongeloof.
Hierover heeft een leidende predikant en theoloog gezegd: ‘het is onmiskenbaar dat tegenwoordig, in het bijzonder in Europa, een diepgaand wantrouwen bestaat tegen alles wat met de Kerk te maken heeft, zelfs onder hen die heel open staan voor het evangelie van Jezus Christus. We moeten niet vergeten dat het idee van de Kerk zwaar gecompromitteerd is door negentienhonderd jaar Kerkgeschiedenis en de kerken hebben hindernissen opeengestapeld tussen Jezus Christus en de individuele mens die vaak onmogelijk te overwinnen zijn.’
Met het oog hierop zouden mensen die een kerkcentrisch leven hebben geprobeerd te leiden en ontdekt hebben dat dit niet bevredigt, moeten proberen een Christocentrisch leven te leiden. Mensen die hun kerkleiders opgeven, zouden moeten proberen christenen te worden. Er zijn velen die in elke Bijbelse betekenis van het woord met die verheven naam aangeduid kunnen worden en die christenen zijn zonder enige relatie met instituten en organisaties die zichzelf kerk noemen. Zij menen dat het een goddelijk privilege voor de individuele mens is om zich aan Christus vast te grijpen voor alles wat Hij voor de mens kan betekenen en om al Zijn rijke zegeningen en gemeenschap te genieten, geheel buiten de georganiseerde religie als zodanig om.
Ik beweer een van deze mensen te zijn. Ik ben er werkelijk van overtuigd dat de enige manier waarop ik mijn leven als actieve gelovige in de Here Jezus Christus kan leven, is om dat buiten de georganiseerde religie te doen. Alleen deze richting geeft mij de mogelijkheid Hem in alle dingen de eerste plaats te geven.
Ik wil deze manier van leven van harte aanbevelen aan anderen. Ik zou ze willen vertellen dat als zij vinden dat zij de kerk op moeten geven, zij niet Jezus Christus hoeven op te geven. Hij is voor alle mensen beschikbaar als een persoonlijke Verlosser.

Otis Q. Sellers
Printer-vriendelijke pagina